Esaret 380 Final de Cativeiro é criticado por roteiro fraco e repetitivo Esaret em Portugues

Ekranların dramatik ve gerilim dozu yüksek yapımı Esaret, izleyicileri kelimenin tam anlamıyla isyan ettiren, senaryo hatalarıyla dolu ve sinema tarihindeki en çok eleştirilen finallerden birine imza atarak ikinci sezonunu kapatıyor. Yapım, adının hakkını verircesine karakterlerini bitmek bilmeyen bir esaretin, köleliğin ve trajedi sarmalının içine hapsederek, izleyicisine bir kez daha hayal kırıklığıyla örülü bir sinematik deneyim sunuyor. Ana hikayenin tüm dramatik yapısını ve karakterlerin geleceğini baştan aşağı şekillendiren bu sezon finali, adeta bir yapımcılık ve senaryo krizi olarak tarihe geçmeye aday bir olay örgüsüyle izleyicinin karşısına çıkıyor.

Filmin büyük bir heyecanla beklenen final perdesinde, adalet mekanizması tamamen çökmüş durumdadır; başrol karakteri Orhun, işlemediği suçların bedeli olarak müebbet hapis cezasına çarptırılır. Bu trajediyi fırsat bilen acımasız ve manipülatif anne Afif, her zaman olduğu gibi oğlunun başına gelen tüm felaketlerin faturasını yine Hira’ya keser. Afif, genç kadına hayatı adeta bir zindan ve kölelik kampı haline getireceğine dair intikam yeminleri ederken, hikayenin diğer cephesinde de kan gövdeyi götürmektedir. Kenan, bir çete liderinin silahından çıkan kurşunla ağır yaralanıp yere yığılırken, Nursah’ın feryatları sarayın duvarlarında yankılanır. Ancak bu yapımı uzun süredir takip eden sinema severler için bu kanlı tablo hiç de şaşırtıcı değildir; nitekim Hira, ilk kareden beri mutsuzluğa, iftiralara ve sürekli tekrarlanan kaçırılma olaylarına mahkum edilmiş trajik bir figürdür.

Senaryonun en çok eleştirilen ve izleyiciyi sinir krizine sokan yönü ise tahmin edilebilir, kendini tekrar eden ve derinlikten yoksun yapısıdır. İlk sezonda Miran’ın sahte ölümü yalanıyla sarsılan, ardından Eda ve Perihan’ın ölümcül entrikalarıyla boğuşan ve bir trafik kazasıyla öldü süsü verilen Hira, ikinci sezonda hafıza kaybıyla geri dönmüştür. Orhun, onun güvenini yeniden kazanabilmek için kalbine bir kurşun yiyip ölümden dönse de senaristler bu ikilinin aşklarını doya doya yaşamasına asla izin vermez. Eda, Aslı, Neva ve Perihan gibi farklı isimlerdeki kötü kadın figürleri, her seferinde Orhun’a aşık olup Hira’yı yok etmek için birebir aynı entrikaları, suikastları ve kaçırma eylemlerini organize ederler. Bu figürler hikaye sonunda kendi hırslarının kurbanı olup ölseler de yaptıkları kötülükler asla gün yüzüne çıkmaz, adeta senaryonun dehlizlerinde unutulup gider.

İzleyicilerden Giane Freire gibi eleştirmenlerin de belirttiği üzere, 378. bölümle gelen bu son, bir mucize bekleyen sinema severler için tam bir işkenceye ve hayal kırıklığına dönüşmüştür. Yapımın senaryo zayıflığına rağmen ayakta kalmasını sağlayan tek unsur ise Cenk Torun ve Mahassine Merabet’in sergilediği eşsiz, büyüleyici ve devleşen oyunculuk performanslarıdır. Aktörler, kendilerine sunulan bu zayıf ve vizyonsuz metne rağmen, acı çeken dramatik karakterlerine adeta can vererek izleyiciyi büyülemeyi başarmışlardır. Sonuç olarak film, arkasında büyük bir senaryo enkazı, öfkeli bir hayran kitlesi ve başrol oyuncularının ayakta alkışlanan sanatsal dehasını bırakarak jeneriği kapatır.