Esaret 168 – Dosta si vremena provodila u kuhinji…

Film, büyük bir konakta huzurlu görünen ama aslında geçmişin sırlarıyla örülü karmaşık bir aile düzenini merkezine alıyor. Hikâyenin odağında ise hamileliği ilerleyen Hira, ona büyük bir sevgiyle bağlı olan Orhun ve hafızasını kaybetmiş halde konağa getirilen Ali bulunuyor. Başlangıçta her şey sakin ve sıcak bir aile atmosferi gibi görünse de, ilerleyen olaylar yaklaşan büyük yüzleşmenin işaretlerini vermeye başlıyor.

Orhun, doğacak bebeğin heyecanıyla yaşamaya çalışırken Hira’nın sağlığı konusunda aşırı hassas davranıyor. Doktor kontrolleri olumlu geçiyor; anne ve bebeğin sağlıklı olduğu söyleniyor. Ancak Orhun’un içindeki huzursuzluk giderek büyüyor. Bebeğin cinsiyetini öğrenmemek konusunda ortak karar almış olmalarına rağmen, Orhun merakına yenik düşüyor. Sürekli ultrason görüntülerine bakıyor, annesinden yardım istiyor ve doğuma kadar bu bilinmezliğe dayanamayacağını söylüyor. Bu sahneler ilk bakışta romantik ve eğlenceli görünse de aslında karakterin kontrol kaybı yaşadığını ve yaklaşan olaylar karşısında tutunacak bir umut aradığını gösteriyor.

Ailenin yaşlı üyeleri ve küçük çocuklar bile bu meraklı bekleyişin içine çekiliyor. Babaanne, torunun cinsiyetini bildiğini ima etse de sırrı açıklamıyor. Böylece film, seyirciyi yalnızca bebeğin kimliği konusunda değil, aile içinde saklanan daha büyük sırlar konusunda da hazırlıyor. Çünkü konaktaki asıl problem doğacak bebeğin cinsiyeti değil, geçmişte yaşananların yavaş yavaş geri dönmeye başlamasıdır.

Bu sırların merkezinde Ali bulunuyor. Hafıza kaybı yaşayan genç adam, konağa getirildiğinde herkes ona dikkatli ve kontrollü davranıyor. Orhun, hizmetçilere Ali’yle ilgili tüm sorumluluğun kendisinde olduğunu söylüyor ve herhangi bir sorun çıkarsa doğrudan ona haber verilmesini istiyor. Bu korumacı tavır zamanla şüpheli bir hâl alıyor. Çünkü Ali’nin geçmişine dair bazı gerçeklerin bilinçli şekilde gizlendiği hissediliyor.

Filmin kırılma noktası ise Aslı karakteriyle ilgili gerçeğin ortaya çıkmaya başlaması oluyor. Ali, Aslı’nın kim olduğunu sorduğunda ortam aniden geriliyor. Aslı’nın yalnızca eski bir aile dostu olmadığı, Ali’nin geçmişinde çok önemli bir yere sahip olduğu anlaşılıyor. Üstelik Ali hafızasını kaybetmeden önce yaşanan olayların, bugün hâlâ herkesin korktuğu bir trajediyle bağlantılı olduğu ortaya çıkıyor.

En büyük şok ise Aslı’nın gizlice bir doktoru aramasıyla geliyor. Telefonda, ağır travma yaşayan bir yakını için hafızayı baskılayan ilaçlar hakkında bilgi almak istediğini söylüyor. Bu konuşma, seyirciye Ali’nin hafızasını kaybetmesinin doğal olmayabileceğini düşündürüyor. Yani film boyunca Ali’nin geçmişi unutmasının bir kaza değil, bilinçli şekilde oluşturulmuş bir süreç olabileceği ima ediliyor.

Aslı’nın “Aylardır verdiğim emek boşa gidemez” sözleri, olayların merkezinde onun bulunduğunu açıkça gösteriyor. Böylece seyirci, Ali’nin anılarının geri dönmesinin yalnızca bireysel bir iyileşme değil, tüm konağın düzenini altüst edecek bir tehdit olduğunu anlıyor.

Filmin finaline yaklaşılırken Orhun’un yaklaşan babalık heyecanı ile Ali’nin bastırılmış anıları paralel şekilde ilerliyor. Bir tarafta yeni bir hayat doğmak üzereyken, diğer tarafta geçmişin karanlık gerçekleri yeniden gün yüzüne çıkmaya hazırlanıyor. Son sahnelerde Ali’nin konağın merdivenlerinden yukarı çıkıp çalışma odasına doğru ilerlemesi, hafızasının parçalarının geri dönmeye başladığını ima ediyor. Bu an, hem Aslı’nın planlarının çökmek üzere olduğunun hem de aile içinde yıllardır saklanan sırların patlayacağının habercisi oluyor.