Esaret 379 legendado em Português, Mahassine Merabet e Cenk Torun mandam recado para fans e falam..
Karanlık koridorların ve telafisi imkansız hataların gölgesinde, Orhun parmaklıklar ardında özgürlüğünün ve aşkının elinden alınışını izlemektedir. Ancak onun kalbi, adaletin soğuk yüzünden çok, Hira’ya olan hasretiyle kavrulmaktadır. Kendi hücresinde, dış dünyayla bağ kurmanın yollarını arayan Orhun, nihayet eşine ulaşmayı başarır. Telefonun ucundaki Hira, kim olduğunu bilmeden ahizeyi kaldırdığında, kulaklarına sadece ikisinin bildiği o gizli ve anlamlı kod fısıldanır: “Benim roman ariyelim… Sadece sesini duymak istedim.” Bu kelimeler, iki aşık arasındaki kopmaz bağın ve başlayacak olan büyük fırtınanın ilk kıvılcımı olur.
Hira’nın sesini duymak Orhun’a yetmez; onun yüzünü görmek, teninin sıcaklığını hissetmek için tehlikeli bir planı devreye sokar. Demir parmaklıkların arkasında kendini bilerek yaralayan Orhun, acil müdahale için hastaneye sevk edilmesini sağlar. Durumu haber alan Hira, endişe içinde hastane odasına daldığında, yatakta bitkin yatması gereken adamın dimdik ayakta olduğunu görür. Şaşkınlık ve korkuyla onun sağlığını sorgulayan Hira, Orhun’un dudaklarından dökülen şu sözlerle sarsılır: “Sen geldin ya, artık iyiyim. Benim asıl yaram, seni göremediğim her an daha da açılıyordu.” Bu tehlikeli buluşma, aşkın acıdan daha baskın olduğunun en büyük kanıtıdır
Dışarıda ise zamana karşı ölümcül bir yarış sürmektedir. Hira, konağın otoriter figürü Afife’nin karşısına çıkarak herkesi şoke eden bir gizemi aydınlatır. Kenan ve Nursa, Orhun’un masumiyetini kanıtlayacak yegane video kayıtlarının nerede olduğunu keşfetmişlerdir. Kenan, bu hayati delilleri ele geçirmek için terk edilmiş, tekinsiz bir eve doğru yola çıkar ancak gölgelerin arasında birinin onu takip ettiğini fark eder. Aynı esnada mahkeme salonunda duruşma başlamak üzeredir. Afife, gerginlik içinde Hira’ya dönerek Kenan ve kanıtların nerede olduğunu sorguladığında, Hira sarsılmaz bir inançla yanıt verir: “Bir dakika içinde burada olacaklar, inan bana, her şey yoluna girecek.”
Ancak o esnada eski evde tam bir can pazarı yaşanmaktadır. Kenan, görüntülerin olduğu flash belleği bulduğu an karşısına dikilen silahlı bir haydutla burun buruna gelir. Namlunun ucunda başlayan amansız mücadele, ölümcül bir çatışmaya dönüşür. Eve yeni varan Nursa’nın kulaklarında patlayan silah sesleri, koridorları çığlıklarla doldurur. Mahkeme salonunda ise hakim, Kenan’ın getiremediği kanıtların yokluğunda nihai kararını açıklar: “Mahkememizce, sunulan mevcut belgeler doğrultusunda Orhun Demirhanlı suçlu bulunmuştur.”
Bu karar Hira’nın dünyasını başına yıkarken, Orhun yeniden cezaevinin soğuk hücrelerine gönderilir. Yaşanan felaketin ardından intikam ateşiyle kavrulan Afife, oğlunun parmaklıklar arkasına girmesinden tamamen Hira’yı sorumlu tutar. Haince bir öfkeyle Hira’nın karşısına dikilen Demirhanlı imparatoriçesi, dehşet saçan bir tehditle son darbeyi vurur: “Oğlumu o zindana kilitledin ya, şimdi senin kendi esaretin başlıyor!” Böylece, masumiyet arayışıyla başlayan dava, Hira için nefes kesen yeni bir esaret döneminin kapılarını aralar.